ACLVB kritisch voor akkoord energiesteun
Te vrijblijvend en te tijdelijk, werknemers blijven afhankelijk van hun werkgever
ACLVB reageert kritisch op het akkoord van de federale regering over tijdelijke energiesteun. Hoewel het positief is dat er stappen worden gezet, vindt de vakbond het pakket te beperkt, te vrijblijvend en vooral onvoldoende structureel.
Dit is geen echte oplossing voor werknemers, maar een tijdelijke pleister op een structureel probleem. Wie iets krijgt, zal dat te danken hebben aan zijn werkgever. Wie pech heeft, krijgt niets. Dat is geen beleid, dat is afhankelijkheid.
Gert Truyens
Nationaal Voorzitter ACLVB
Vrijblijvend en ongelijk
De belangrijkste maatregel, waarbij werkgevers fiscaal gestimuleerd worden om de kilometervergoeding voor werknemers te verhogen, biedt volgens ACLVB geen garanties.
“Er is geen enkel automatisme voor werknemers. Alles hangt af van de beslissing van de werkgever,” aldus Truyens. “Dat dreigt de ongelijkheid tussen werknemers alleen maar te vergroten, afhankelijk van sector of bedrijf. Wij vertrekken vanuit een recht voor elke werknemer, niet vanuit een vrijblijvende keuze van de werkgever.”
Structureel alternatief
Suppletieve cao
ACLVB schuift meteen ook een concreet alternatief naar voren. Vandaag valt nog steeds een grote groep werknemers, die nog steeds niet gedekt worden door een vergoeding in woon-werkverkeer, volledig uit de boot.
“Daarom pleiten wij voor een suppletieve cao die als écht vangnet werkt,” zegt Truyens. “Elke werknemer, ongeacht waar hij of zij werkt, moet recht hebben op een minimumvergoeding van minstens 70% van de prijs van een treinkaart.”
“Met zo’n kader zorg je voor meer gelijkheid en zekerheid, los van de keuzes van individuele werkgevers,” aldus Truyens.
Te tijdelijk en zonder structurele impact
Ook het tijdelijke karakter van de maatregelen roept vragen op. Na drie maanden stoppen de steunmaatregelen, terwijl de onderliggende problemen blijven bestaan.
“Het is niet realistisch om te denken dat de energieprijzen en mobiliteitskosten tegen dan terug een normaal niveau bereikt hebben,” zegt Truyens. “De hoop ligt opnieuw bij onze onderhandelaars om in sectoren en bedrijven een tijdelijke verhoging om te zetten in structurele afspraken.”
Daarnaast wijst de vakbond op gemiste kansen om het probleem breder aan te pakken. De focus ligt bijna uitsluiten op de wagen, terwijl de nood aan een ruimer mobiliteitsbeleid al langer duidelijk is. “Investeringen in openbaar vervoer, fietsvergoedingen en duidelijke afspraken op sectorniveau hadden hier meteen een verschil met impact kunnen maken, voor werknemers én werkgevers,” aldus Truyens.
“Werknemers hebben geen nood aan tijdelijke maatregelen, maar aan structurele oplossingen die blijven werken.”
