Visit.brussels: infopunt Grote Markt sluit, vakbonden reageren
De vakbondsorganisaties SYNOVA, ACV Puls en BBTK-ABVV nemen kennis van het akkoord dat werd gesloten tussen de directie van visit.brussels en de regering. Dit akkoord garandeert een wettelijk kader voor vrijwillig vertrek van de werknemers. Na de aankondiging van de regering om de subsidies voor visit.brussels met 64% te verminderen, heeft het sociaal overleg geleid tot een aanvaardbaar kader voor het personeel.
Maar dit verandert niets aan de kern van het probleem: de beslissing om een einde te maken aan verschillende activiteiten van visit.brussels is in de eerste plaats een politieke keuze, met zware gevolgen voor de toeristische sector, voor de opdrachten van de vzw en voor haar personeel.
Die keuze betekent onder meer de verdwijning van de bezoekersonthaalcentra, die al bijna 70 jaar een essentiële toegangspoort tot Brussel vormen en bijdragen aan de uitstraling van onze hoofdstad. In de voorbije vijf jaar werden er meer dan 1,2 miljoen bezoekers ontvangen, goed voor ongeveer 250.000 mensen per jaar.
De mobilisatie van het personeel en de vakbonden heeft geleid tot minimale sociale garanties en maakte het mogelijk een groter deel van de activiteiten en jobs te behouden. Maar dit heeft niet kunnen verhinderen dat een bredere politieke koers wordt voortgezet: die van een regering die ervoor kiest om de middelen voor toerisme, cultuur en diensten van algemeen belang te verminderen. De voorgestelde besparingen, voorgesteld als onvermijdelijk, zijn geen economische noodzaak; ze weerspiegelen politieke prioriteiten. Andere keuzes waren mogelijk, andere afwegingen hadden kunnen worden gemaakt.
Dinsdag 30 juni 2026 betekent niet alleen het vertrek van vele collega’s; het is ook de dag waarop het toeristisch infopunt van visit.brussels op de Grote Markt definitief de deuren sluit.
Wat vandaag bij visit.brussels gebeurt, reikt veel verder dan deze ene instelling.
Dezelfde logica is overal zichtbaar in de Brusselse non‑profitsector: vermindering van structurele financiering, uitholling van publieke dienstverlening, toenemende jobonzekerheid en werkintensivering. Deze dynamiek verzwakt de teams op lange termijn en ondermijnt geleidelijk de band tussen overheidsbeleid, cultuur, toerisme en de Brusselse bevolking.
In Brussel krijgt de volledige non‑profitsector te maken met steeds strengere budgettaire beperkingen vanuit verschillende beleidsniveaus: medische huizen en preventieve en mentale gezondheidszorg, cultuurcentra, opvangcentra, organisaties voor permanente vorming, sociale hulpstructuren, crèches en organisaties voor socioprofessionele inschakeling. Deze actoren, nochtans essentieel voor sociale cohesie en toegang tot fundamentele rechten, zien hun middelen krimpen terwijl de noden van de Brusselse bevolking blijven toenemen.
De cumulatieve effecten van deze besparingsmaatregelen dreigen de sociale ongelijkheden in het Brussels Gewest te vergroten, doordat de toegang tot essentiële diensten voor vele inwoners wordt beperkt en het potentieel voor jobcreatie wordt verkleind. De non‑profitsector, een pijler van het samenleven in Brussel, mag niet worden herleid tot een loutere budgettaire aanpassingsvariabele.
De werkneemsters en werknemers van visit.brussels uiten vandaag hun onbegrip en diepe verdriet. Zij weigeren dat deze beslissing wordt voorgesteld als het resultaat van een volledig afgerond overleg, terwijl ze in de eerste plaats voortkomt uit een politieke wil. Morgen sluiten zij voor de laatste keer de deur van het BIP Grote Markt. Om 15 u. wordt daar een symbolische actie georganiseerd. We roepen alle burgers op om massaal aanwezig te zijn en hun steun te tonen.
We herhalen met klem: de verdwijning van deze activiteiten is geen noodzaak, maar een keuze. Een politieke keuze waarvoor de regering de verantwoordelijkheid draagt en waartegen wij ons zullen blijven verzetten.
De vakbonden SYNOVA, BBTK en ACV Puls bevestigen opnieuw hun solidariteit met de volledige sector. Zij roepen op tot collectieve waakzaamheid tegenover het strenge besparingsbeleid dat, instelling na instelling, essentiële opdrachten voor het samenleven ondermijnt en blijvend verzwakt.
