Vanaf 2025 moeten grote beursgenoteerde bedrijven rapporteren over hun duurzaamheidsbeleid

Om die rapporten vergelijkbaar te maken, zijn er Europese standaarden ontwikkeld. Die brengen structuur in de manier waarop bedrijven verslag uitbrengen over deugdelijk bestuur, sociale en milieuthema’s.

Om jullie wegwijs te maken hebben we een brochure opgesteld. Die legt uit welke onderwerpen aan bod kunnen komen, hoe je die kan kaderen, waarom duurzaamheid belangrijk is en hoe je dit als lid van een ondernemingsraad kan opnemen in het sociaal overleg. We geven ook tips om duurzaamheidsthema’s op te nemen in je syndicaal werk, wanneer ze op de ondernemingsraad komen.

Duurzaamheid wordt onderverdeeld in drie thematische rapporteringsstandaarden:

1. Environment (milieu)
2. Social (sociaal beleid)
3. Governance (deugdelijk bestuur)

Environment-standaarden (E1 t.e.m. E5)

Hierin wordt de milieu-impact van een onderneming in kaart gebracht. Denk aan de uitstoot van broeikasgassen (zoals CO2 en methaan), waterverbruik, vervuiling, of acties om ecosystemen te beschermen.
 

Social-standaarden (S1 t.e.m. S4)

Deze standaarden gaan over de maatschappelijke verantwoordelijkheid van een onderneming: tegenover de werknemers, maar ook voor sociale standaarden bij haar toeleveranciers en haar impact op klanten en de samenleving. Dit omvat eerlijke arbeidsomstandigheden, mensenrechten, diversiteit en inclusie, alsook de betrokkenheid van lokale gemeenschappen. Bedrijven moeten verduidelijken hoe ze omgaan met kwesties als loonbeleid, werkomstandigheden en ethische toeleveringsketens.
 

Governance-standaard (G1)

Hier draait het om goed bestuur. Ondernemingen rapporteren over de samenstelling van hun raad van bestuur, hoe ze duurzaamheidsrisico’s beheren, hun omgang met leveranciers, hun beleid rond corruptie en omkoping, de uitgaven aan lobbywerk en de doelstellingen daarbij, bescherming voor klokkenluiders enz.

Duurzaamheidsrapportering is verplicht.
Vanaf 2025 moeten grote beursgenoteerde bedrijven publiek rapporteren over hun duurzaamheidsbeleid en -prestaties in 2024.
Volgens de huidige Belgische wetgeving volgen daarna:

• In 2026: alle grote niet beursgenoteerde bedrijven over hun beleid en prestaties 2025
• In 2027: beursgenoteerde kmo’s over hun beleid en prestaties 2026

Let op: door de lopende Omnibusonderhandelingen kunnen deze verplichtingen nog wijzigen.

Een onderneming wordt als groot beschouwd als ze minstens twee van de volgende drie criteria overschrijdt:

1. 250 werknemers
2. 40 miljoen euro omzet
3. 20 miljoen euro balanstotaal

Dit betekent dat ook privébedrijven en familiebedrijven onder de rapporteringsverplichting kunnen vallen.

Let op: dit kan ook nog wijzigen door de Omnibusonderhandelingen.

Op 26 februari 2025 stelde de Europese Commissie het Omnibuspakket voor, dat naar eigen zeggen administratieve vereenvoudiging moet brengen. In werkelijkheid komt het neer op deregulering, met voorstellen die bestaande duurzaamheidsverplichtingen afzwakken.

Het raakt onder andere aan:

• De zorgplichtrichtlijn (CSDDD)
• De taxonomieverordening (die bepaalt wat een duurzame economische activiteit is)
• Het Carbon Border Adjustment Mechanism (een koolstofheffing op ingevoerde producten)
• De richtlijn voor duurzaamheidsrapportering (CSRD)

De Commissie stelt voor om de CSRD enkel nog te laten gelden voor bedrijven met meer dan 1000 werknemers én een omzet van meer dan 50 miljoen euro of een balanstotaal van meer dan 25 miljoen euro.

Zo zou ongeveer 80% van de bedrijven voor wie de CSRD nu geldt, uiteindelijk vrijgesteld worden. Daarenboven zal de verplichting om duurzaamheidsverslagen te publiceren voor vele bedrijven (behalve voor die bedrijven die al in 2025 moesten rapporteren) uitgesteld worden. Dit is een kwalijke zaak voor werknemers en voor de planeet, en zal het Europees concurrentievermogen geen goed doen.