Een vakbond die luistert, verbindt en er altijd is. Niet alleen pas bij problemen.
Nathalie Bakelandt werkt sinds 2005 bij het Wit-Gele Kruis West-Vlaanderen. Jarenlang leidde ze de afdeling Diksmuide uit een moeilijke periode. Toen een reorganisatie haar functie als regiomanager deed verdwijnen, viel de grond onder haar voeten weg. Vandaag is ze hoofdverpleegkundige in Blankenberge-Zuienkerke en afgevaardigde van SYNOVA. Een verhaal over opnieuw beginnen en opkomen voor wie voor anderen zorgt.
Komaan
“Ik ben verpleegkundige van beroep en doe mijn job nog altijd heel graag. Ik ben spontaan, creatief en jong van geest. Mijn grootste troef? Positieve energie brengen.”
Toen Nathalie bij het Wit-Gele Kruis begon, zocht ze een nieuwe uitdaging en een leidinggevende functie. “Ik kreeg die kans meteen. De organisatie vertrouwde op mijn kennis en kunde. Daar ben ik nog altijd dankbaar voor.”
Ze startte als nursing-begeleidster, vandaag hoofdverpleegkundige, en groeide snel door tot regiomanager in Diksmuide. De afdeling zat in zwaar weer en heel wat verpleegkundigen overwogen te vertrekken. “Ik heb toen gezegd: komaan, we maken hier opnieuw een goede afdeling van. Een plek waar hard gewerkt wordt en waar je ook kunt thuiskomen.”
Die warmte bracht een nieuwe dynamiek. “Ik kende mijn medewerkers persoonlijk en had een heel hechte band met hen. Mijn werk was mijn passie.”
Kind afgeven
Tot de directie besliste om twaalf regio’s terug te brengen tot acht. Nathalie begreep de zakelijke redenen. “Rationeel kon ik mij daarin vinden. Emotioneel helemaal niet. Ik had een afdeling die het moeilijk had naar de top helpen brengen. Nu moest ik mijn kind afgeven.”
Ze bleef zich verzetten, al wist ze dat de beslissing vaststond.
Ik was de kapitein op de Titanic. We waren aan het zinken, maar ik wilde toch nog proberen.
Nathalie Bakelandt
SYNOVA-afgevaardige Wit-Gele Kruis West-Vlaanderen
Uiteindelijk verdween haar functie als regiomanager. “De grond viel volledig onder mijn voeten weg. Ik wist even niet meer wat ik moest doen.”
Nathalie bleef een tijd thuis. Dat werd haar volgens haar kwalijk genomen en ze kreeg geen kans in een nieuwe regio. “Dat vond ik bijzonder jammer. Maar ik ben teruggekomen en heb gevochten als een leeuw.”
Blankenberge en Zuienkerke
Vandaag is Nathalie hoofdverpleegkundige in Blankenberge en Zuienkerke. Ze stuurt er een achttiental medewerkers aan. “De kust is uitdagend: er wonen veel ouderen, er is veel zorg nodig en er zijn te weinig huisartsen. De thuisverpleging moet op volle toeren draaien.”
Op organisatiedagen volgt ze onder meer nieuwe patiënten en de werkdruk op. Tijdens coachingsdagen gaat ze mee op ronde. “Ik wil mensen niet voordoen hoe het moet, maar hen prikkelen om zelf initiatief te nemen en te groeien. Vroeger stuurde ik ongeveer 110 medewerkers aan, vandaag een kleine achttien. Dat biedt minder organisatorische uitdagingen, maar ik vind veel betekenis in de zorg.”
Kaderlid én afgevaardigde
Ook haar engagement bij SYNOVA gaf Nathalie opnieuw een doel. Collega Davina zette zich toen al jaren met veel overtuiging in voor de vakbond binnen het Wit-Gele Kruis. Haar inzet inspireerde Nathalie. De reorganisatie en haar eigen ervaringen met de directie gaven uiteindelijk de doorslag. “Ik was op zoek naar nieuwe, positieve energie, naar iets waar ik opnieuw mijn schouders onder kon zetten. Dat heb ik bij SYNOVA gevonden.”
Als kaderlid én werknemersafgevaardigde bevindt ze zich in een bijzondere positie, maar ze ziet geen tegenstelling. “Ik zit daar niet om voortdurend tegen de directie in te gaan. Een organisatie moet resultaten behalen en daarvoor dragen we allemaal verantwoordelijkheid. Ik wil positieve verandering mogelijk maken. Maar sommige zaken moeten beschermd worden.”
Zelf kunnen kiezen
Rechtvaardigheid staat voor Nathalie centraal. Zo kunnen hoofdverpleegkundigen vanaf een bepaalde leeftijd kiezen tussen een premie en eindeloopbaandagen, terwijl regiomanagers die keuze niet hebben. “Dat vind ik niet juist. Geef ook hen die keuzevrijheid. Wie zelf kan kiezen, voelt zich meer betrokken. Dat vertaalt zich in beter werk.”
Ze kaartte de kwestie aan bij de algemeen directeur. “Zelf heb ik die keuze wel. Maar ik ken de job van regiomanagers en weet wat er van hen wordt gevraagd. Daarom wil ik voor die groep opkomen.” De uitkomst staat nog niet vast, maar Nathalie laat het dossier niet los.
Proactief
Vooral de draagkracht van verpleegkundigen en zorgkundigen ligt haar na aan het hart. “Het zijn gevende mensen: empathisch, warm en zorgzaam. Ze blijven maar doorgaan, tot de emmer overloopt. De directie moet beseffen dat de basis van de organisatie bij hen ligt. We mogen niet alleen blijven vragen. We moeten ook goed voor hen zorgen.”
Daar ziet Nathalie een belangrijke rol voor SYNOVA. “Verpleegkundigen zetten zelf niet zo snel de stap. Daarom gaan collega Davina en ik naar hen toe, luisteren we en proberen we zaken proactief te realiseren.”
De waarden van SYNOVA passen Nathalie als gegoten: warmte, verbinding, vrijheid en positieve communicatie.
Ik ben een vrijgevochten vrouw. Mee daarom koos ik voor de thuisverpleging: je krijgt vertrouwen en ruimte. Die vrijheid ervaar ik ook bij SYNOVA.
Nathalie Bakelandt
SYNOVA-afgevaardige Wit-Gele Kruis West-Vlaanderen
Eigen matje
Nathalie is trots dat SYNOVA stilaan bekender wordt binnen het Wit-Gele Kruis West-Vlaanderen. “De eerste nieuwe leden zijn er. Geef ons nog een paar jaar .... Ik wil dat mensen bewust kiezen voor een vakbond die luistert, verbinding brengt en er altijd is. Niet alleen pas bij problemen.”
Haar boodschap reikt verder dan de werkvloer. “Een vakbond is belangrijk, ook als je zelf (nog) geen probleem hebt. Pensioenhervormingen en politieke beslissingen zijn voelbaar voor werkende mensen. Hoe meer mensen zich verenigen, hoe sterker we staan. We mogen niet altijd enkel vanop ons eigen matje denken.”
Nathalie vat haar engagement eenvoudig samen: “Ik wil mensen raken en verbinden. Als zij voelen dat je echt luistert en voor hen opkomt, ontstaat er vertrouwen. Daar draait vakbondswerk voor mij om.”
